Zelfzorg voor het grotere geheel

Als je niet goed voor jezelf zorgt, kun je er ook niet zijn voor je kinderen. Als je niet van jezelf houdt, kun je ook niet van een ander houden. We kennen deze uitdrukkingen vaak maar al te goed. Toch zit er nog vaak een lading op, namelijk dat je egoistisch of narcistisch bent als je jezelf centraal stelt. Gelukkig wordt zelfzorg toch steeds meer gezien als een voorwaarde voor emotionele en mentale balans en voor een gezond lichaam, de basis voor een gelukkig leven, maar ook en misschien wel bovenal de voorwaarde om te kunnen bijdragen aan het geluk van anderen en aan een betere wereld. Maak de wereld mooier, begin bij jezelf. Toch hebben velen nog een duwtje in de rug nodig om voor zichzelf te gaan zorgen.

 

De schipper en zijn kompas

Ik heb zoals de meesten ondertussen wel weten veel met de metafoor van de schipper, ik gebruik het kompas als mijn logo voor trainingen en richt me op afstemmen op je innerlijk kompas. Mijn vaders opa was zo'n schipper die blind voer op zijn innerlijk kompas en kon lezen en schrijven met de zee. Zijn scheepskompas staat bij mij in huis en heeft een speciaal plekje in mijn hart. Dit is jouw weg, lijkt het mij iedere keer te zeggen. Toen ik laatst afstemde op mijn vader, op ons, op mijn leven en kreeg dit prachtige verhaal over een schipper en zijn kompas door. Het verhaal over deze schipper wil ik graag vandaag met jou delen in ere van mijn vaders familie.

In 3 stappen uit je familieverhaal

Ik lees het best veel om me heen en ben momenteel zelf ook mijn weg erin aan het vinden: omgaan met je familie. En dan met name met die familieleden die je energetisch helemaal leegzuigen. Althans zo voelt het. Maar het zijn niet de mensen zelf, maar het familieverhaal dat je leeg trekt. Uit behoefte naar erkenning en gezien en gehoord voelen verval je in contact met je familie toch makkelijk in gesprekken die oude pijn raken, oude gewoonten, herinneringen en vooral oeverloos nadenken en praten. Het zijn deze familieverhalen die geheeld mogen worden. Voel jij je ook leeg en emotioneel na een familiebezoek? Zie jij bijvoorbeeld ook op tegen verjaardagen, kerst en dat soort familieaangelegenheden, puur omdat je dagen nodig hebt om te herstellen? Dan heb je misschien wat aan deze tips.

Stop sowing fear, spread love and trust

For a while now I am suprised, well actually for years about a lot of things, but lately most off alla bout the inspiratie-posts and so called wake-up calls. They are used by people who pretend to live a conscious life, on a high level energy and their mission is to wake up people. But their messages are soaked in fear. Those messages let your heart shrink and after reading them you can only feel down and discouraged, because of all the doomsday scenario’s. Off course this will touch your heart, off course this makes you think about what is happening right now and what we can do against it. The question is, does it help? Does raising the level of anxiety help build a higher collective consiousness so we can save the earth and ourselves?

Stop met oordelen en stap uit je angst

Steeds meer mensen ontwikkelen angststoornissen en hebben psychisch-emotionele klachten. Dat is ook niet zo gek. We leven al jaren, misschien wel eeuwen in een collectief angstveld, gecreëerd om macht en controle te krijgen over het volk, maar vooral over ons bewustzijn. De weg eruit is niet die van nog meer prediken, nog meer wijzen, strijden en angst zaaien. De weg eruit is die van innerlijke vrede, van bewust zijn van het leven en van wie wij zijn. Door te blijven hangen in oordelen blijven we vast zitten in de dualiteit en blijven we ver verwijderd van de eenheid.

Hoe bereik je vrijheid?

Zit jij ook vast in een situatie of in een omgeving waarin jij je niet thuis voelt? Waarin het elke dag voelt alsof de muren op je afkomen, je geen adem krijgt en de stress en frustraties erover je steeds verder naar de keel grijpen? Heb jij iedere dag een moment waarop je beseft dat dit niet het leven is zoals jij het wilt leiden? Je hart verlangt naar vrijheid en droomt weg bij hoe je het eigenlijk zou willen, wordt geraakt door films over het volgen van je hart, je voelt de drang naar vrijheid en jezelf zijn, maar ondanks alle goede intenties, doelgerichte stappen, visualisaties en afstemming kom je niet echt dichter bij het leven dat voor jou is weggelegd. En je blijft je afvragen wat doe ik verkeerd en wat is er tussen gekomen?

De SOS techniek

Wat als een situatie met je kind je teveel wordt? De SOS techniek laat je eruit stappen en laat je de situatie objectief analyseren. Maar dan vergeet je de belangrijkste factor om een situatie weer in balans te krijgen: verbinding. Zeker in vakantietijd is dit leuk om te ontdekken. Want deze tijd vraagt vaak om aanpassen, loslaten en een nieuw ritme vinden. En hoe gaaf is dat als je door zoiets simpels als in de vakantie meebewegen met wat er is, je kind kan leren hoe het naar nieuwe en soms uitdagende situaties kan kijken? Doe je dat door objectief te observeren of juist door je met jezelf en de ander te verbinden?

Hoe maak jij van elke dag een mooie herinnering?

Het blijft altijd weer een ding. Het wordt veelvuldig door iedereen geroepen: "Maak van elke dag een feestje" of "Zorg dat de positieve dingen op een dag in de meerderheid zijn." Ik heb ze ook vaak gehoord en probeer ook echt elke dag er iets van te maken. Ik weet ondertussen dat ik daar zelf een grote rol in heb. Ook als mijn kinderen zich vervelend gedragen. Juist als zij zich misdragen en ik eigenlijk niet meer weet hoe ik de balans moet terugkrijgen. En hoeveel oordelen en angsten er ook tussen zitten, ik weet ook dat het allemaal begint bij lief zijn voor mezelf en luisteren naar wat voor mij goed is.

Hoe pak jij je ritme op na de vakantie?

Als school weer dichterbij komt, hoe breng jij je kind terug in het 'ritme'? Ga jij een week of misschien wel twee weken van te voren al je aanpassen aan schooltijden? Of geniet je nog tot de laatste minuut van de vakantie? Tips om samen met je kind je voor te bereiden. De vakantietijd vliegt voorbij. Misschien tel je al af, of vragen je kinderen ernaar: "Wanneer moeten we weer naar school?" Vaak bedenken we al van alles, maar hoe het zal gaan met ze is eigenlijk nog onzeker. Dat merk je vanzelf. Je kind zal echter vanzelf aangeven wat het nodig heeft en dat is waar jij op kan inspelen.