In 3 stappen uit je familieverhaal

Ik lees het best veel om me heen en ben momenteel zelf ook mijn weg erin aan het vinden: omgaan met je familie. En dan met name met die familieleden die je energetisch helemaal leegzuigen. Althans zo voelt het. Maar het zijn niet de mensen zelf, maar het familieverhaal dat je leeg trekt. Uit behoefte naar erkenning en gezien en gehoord voelen verval je in contact met je familie toch makkelijk in gesprekken die oude pijn raken, oude gewoonten, herinneringen en vooral oeverloos nadenken en praten. Het zijn deze familieverhalen die geheeld mogen worden. Voel jij je ook leeg en emotioneel na een familiebezoek? Zie jij bijvoorbeeld ook op tegen verjaardagen, kerst en dat soort familieaangelegenheden, puur omdat je dagen nodig hebt om te herstellen? Dan heb je misschien wat aan deze tips.

Wat als je in de meh-fase zit

Iedereen kent wel zo'n periode waarin je niet echt weet wat je voelt, of juist heel veel voelt, niet voor of achteruit gaat, maar ook voelt dat je toch niet stilstaat. Wat kun je hiermee en vooral waarom zitten we soms in zulke meh-fases? Ontwikkelsprongetjes bij kinderen worden altijd snel herkend, geaccepteerd en vaak ook toegejuicht. Want iedere ouder weet dat ze erbij horen en het kind erna weer een stuk verder is in zijn ontwikkeling. Maar als we onszelf meh voelen weten we vaak niet wat we ermee moeten.

De verstoorde relatie met eten

Waarom doe je dat sapvasten eigenlijk? Anderen zullen dat niet begrijpen hoor. Je hoeft toch niet af te vallen? Zomaar wat opmerkingen die ik kreeg naar aanleiding van mijn keuze om de afgelopen periode te gaan sapvasten. Want zeg nu zelf iemand die slank is hoeft dat toch niet te doen? Er zijn nog steeds zoveel oordelen en afwijzingen als het gaat om hoe je eruit ziet, wat je doet, maar ook over hoe jij je voedt. Niet gek dat er steeds meer kinderen en volwassenen een verstoorde relatie met eten hebben.

Waarom pesten je niet zielig maakt

Het klinkt heel hard de uitspraak: gepest worden maakt je niet zielig. Het tegendeel is echter waar: het is juist een heel liefdevol besef. Pesten maakt je niet zielig, maar geeft je de kans om voor jezelf te gaan staan. Of je nu zelf gepest wordt of je kind, je eerste reactie is dat je hart huilt. Aangedaan, geraakt, verdrietig, gefrustreerd. Waarom doen pesters dit is vaak makkelijker te beantwoorden dan de vraag: waarom word ik gepest? Waarom is dit en waarom maakt gepest worden jou niet zielig?

Stop met oordelen en stap uit je angst

Steeds meer mensen ontwikkelen angststoornissen en hebben psychisch-emotionele klachten. Dat is ook niet zo gek. We leven al jaren, misschien wel eeuwen in een collectief angstveld, gecreëerd om macht en controle te krijgen over het volk, maar vooral over ons bewustzijn. De weg eruit is niet die van nog meer prediken, nog meer wijzen, strijden en angst zaaien. De weg eruit is die van innerlijke vrede, van bewust zijn van het leven en van wie wij zijn. Door te blijven hangen in oordelen blijven we vast zitten in de dualiteit en blijven we ver verwijderd van de eenheid.

Stap uit je slachtofferschap

Blijf jij wel eens hangen in de pijn van wat je is overkomen? Of zie je dit om je heen? Hoe voorkom je dat je vast blijft zitten in het slachtofferschap? Enige jaren terug zei mijn acupunctuurarts mij: je mag wel piepen, maar je moet niet blijven miepen. Ik zal dat advies nooit meer vergeten en gebruik het ook geregeld bij mijn kinderen. Want wat er ook is gebeurd, er is altijd een manier om het op te lossen, dan wel om er een positieve les uit te leren en er mee om te gaan.

Stress door en op school

De scholen zijn weer begonnen en dat betekent echter vaak ook weer het einde van de ontspanning bij je kind en daardoor ook bij jou. Althans bij ons thuis is school niet hetgeen waar mijn kinderen hun plezier uithalen en energie van krijgen. Voor mijn hooggevoelige kinderen brengt school meer stress dan vreugde. Althans, als ik ze daarin niet goed begeleid. Want natuurlijk kan ik ze helpen en leren hoe ze met al die prikkels, maar ook met het pestgedrag van anderen, met faalangst en met de prestatiedruk kunnen omgaan. Al is het alleen maar omdat ik zelf daar ook mee heb moeten leren omgaan en nog steeds af en toe mee worstel.

De vuile was buitenhangen

Naar aanleiding van een artikel laatst van mij op Nieuwetijdskind ontstond een discussie over wat deel je wel en wat niet op Social Media? Ik herkende direct de uitdrukking: je vuile was buiten hangen erin en vroeg me nu eigenlijk af of dit nu echt zo verkeerd is of dat het een taboe is van vroeger die we nu nog massaal in stand houden. Is het niet juist die schone schijn op Social Media die mensen ongelukkig maakt? Omdat je jezelf gaat vergelijken, je anders gaat voordoen,  of omdat je doet alsof je gelukkig bent en vooral bang bent om niet net zo leuk, succesvol, dynamisch, liefdevol leven te hebben als een ander.

Breng je lichaam in beweging als je uit balans bent.

De verandering in seizoenen kan ons systeem compleet in de war brengen. Het warme weer vraagt om een naar buiten gerichte energie, maar we waren juist naar binnen aan het keren. Dit heen en weer bewegen kost ons veel energie, naast de energie die we nodig hebben om alle veranderingen die momenteel al plaatsvinden in de maatschappij, in de atmosfeer en in het collectief bewustzijn te verwerken. En daarom zijn we moe, steken koudjes weer de kop op, kunnen we ons uit balans voelen en een beetje in de war over wat we nu moeten en willen.

Wat als je kind niet wil eten?

Ik was als kind een extreem moeilijke eter en zat soms kokhalzend aan tafel. Dat wilde ik niet voor mijn kinderen. Dus ben ik van begin af aan makkelijk geweest en zo is eten bij ons nog steeds een ontspannen en fijne aangelegenheid. Zeker omdat ik altijd denk aan waar zullen we later met liefde aan terugdenken? Aan die tijd dat we geforceerd 30 minuten vol stress en conflicten aan tafel zaten, maar ze toch maar mooi alles opaten of aan de tijd dat we gezellig ongedwongen genoten van elkaars samenzijn en ook nog eens een fijne sfeer hadden en lekker eten?