In 3 stappen uit je familieverhaal

Ik lees het best veel om me heen en ben momenteel zelf ook mijn weg erin aan het vinden: omgaan met je familie. En dan met name met die familieleden die je energetisch helemaal leegzuigen. Althans zo voelt het. Maar het zijn niet de mensen zelf, maar het familieverhaal dat je leeg trekt. Uit behoefte naar erkenning en gezien en gehoord voelen verval je in contact met je familie toch makkelijk in gesprekken die oude pijn raken, oude gewoonten, herinneringen en vooral oeverloos nadenken en praten. Het zijn deze familieverhalen die geheeld mogen worden. Voel jij je ook leeg en emotioneel na een familiebezoek? Zie jij bijvoorbeeld ook op tegen verjaardagen, kerst en dat soort familieaangelegenheden, puur omdat je dagen nodig hebt om te herstellen? Dan heb je misschien wat aan deze tips.