Wat als angst je leven overneemt?

De kracht van woorden is enorm. Vooral de woorden die je tegen jezelf zegt. Niet voor niets maken heel veel mensen dagelijks gebruik van affirmaties. Ze helpen je focussen op wat je wenst en op het behalen van je doelen. Ze zorgen voor meer positiviteit en ondersteunen je innerlijke balans en geluksgevoel. Maar wat als je juist teveel in je hoofd zit en de woorden niet aankomen, dan wel oude overtuigingen en verhalen bevestigen? Platte affirmaties werken dan niet. Maar hoe kun je wel licht brengen in de duisternis en welke woorden kun je wel gebruiken?

Omgekeerde boosheid als relatieverpester

Het belangrijkste in relaties, zeker in de relatie ouder-kind, maar ook in onze relaties met vrienden, partners, familieleden en ook met onze collega's, is dat je je veilig moet kunnen voelen om jezelf te zijn, jezelf te uiten en grenzen aan te geven. Daardoor kun je jezelf in vrijheid ontwikkelen. Door die veilige omgeving weet je dat er no matter what wederzijds respect is, vertrouwen, ruimte en begrip, zodat je kunt ontspannen, je jezelf niet anders hoeft voor te doen en niet op je tenen hoeft te lopen, bang dat iemand je (weer) afwijst, kwaad doet, onderuit haalt, etc. Maar wat brengt die veiligheid nu in gevaar?

Wie is jouw bron van kwaad?

We kennen het allemaal wel. Je zit niet lekker in je vel, bent moe of geirriteerd, hebt wat zaken aan je hoofd en dan kruist net iemand op het verkeerde moment je leven of je kind of vriend doet net het verkeerde. Je frustratie knalt eruit en ook al lucht het ergens op, je voelt dat een en ander eigenlijk alleen maar erger is geworden. Maar je kunt je vinger er niet op leggen. De situatie herhaalt zich en zonder dat je er bewust van bent, wordt een ander opeens de bron van jouw kwaad. Als die ander nu eens normaal doet of uit je leven verdwijnt dan wordt alles beter, toch?

Hoe kan zelfliefde 2.0 je door uitdagingen heen helpen?

​​Hoe kun je ondanks de uitdagingen op je pad en de hectiek van alle dag bij jezelf blijven? De meesten zullen hierop reageren met: voldoende rust nemen, goed voor jezelf zorgen, lief zijn voor jezelf, goed eten, lekker sporten, meditaties doen of bijvoorbeeld lekker op de bank zitten met een theetje en een filmpje. Goed voor jezelf zorgen klinkt best logisch. De praktijk toont echter vaak wat anders. Vrouwen die zichzelf compleet voorbij rennen en in alle hectiek slechts een schim zijn van zichzelf, maar toch de schijn (willen) ophouden dat alles goed gaat. Omdat ze denken dat dat is wat men verwacht.

 

Hoe veel ruimte gun jij jezelf om te spelen?

Dit is misschien wel één van de meest gestelde vragen die je als ouder krijgt als je je kind uit school haalt: “Mag ik afspreken?” Vergezeld met een verwachtingsvolle vragende blik. Maar zodra je dan ‘nee’ zegt slaat die vrolijke hoopvolle energie om in een hartverscheurend gehuil of een driftig stampvoetend kind dat nog net niet zegt dat je echt de stomste ouder ooit bent. Met veel moeite sleur je je kind mee naar huis. En baalt ervan dat dit iedere keer weer zo'n ding is. Maar mis je hier misschien niet een heel belangrijke boodschap voor je kind, maar zeker voor jezelf?

Hoe je jezelf kan verliezen in opvoeden.

Met de komst van je kind(eren) komt je leven er heel anders uit te zien. Je zet vaak onbewust je leven on hold en wordt volledig dienstbaar naar je kind(eren). Dagritmes, eettijden, slaappatronen, alles wordt aangepast in het belang van je kind(eren). Je gaat misschien minder sporten, hebt minder sociale contactmomenten, de tijd met je partner wordt ook schaars. En dat alles gebeurt vaak nog zonder dat je er erg in heb. Je rol als ouder neem je serieus en je kinderen hebben je nodig. Maar is dit ook zo? En is dat boodschap juist dat je je niet verliest in de opvoeding?

De andere kant van onrecht zien

Veel (hoog)(gevoelige) mensen en kinderen hebben moeite met onrecht. Dit wordt vaak afgedaan als een aangeboren rechtvaardigheidsgevoel of een (naief) geloof in de goedheid van de mens. Waarbij de nadruk komt te liggen op de goedgelovigheid en het 'feit' dat als je zo idealistisch bent je waarschijnlijk wel regelmatig teleurgesteld zal worden. Je moet er dus maar aan moeten wennen dat het leven niet eerlijk is en onrecht eerder regel dan uitzondering is.

Hoe ga je met verandering om?

Zet jij je hakken in het zand als er een verandering komt of ga je direct erin mee? Veranderen geeft altijd ergens pijn. Ook als de nieuwe weg gewenst is, komt er altijd een (interne) tegenbeweging. Elke verandering zet je innerlijke balans in een ander daglicht. Want hoe veerkrachtig ben je, kun je meebewegen zonder in de stress te schieten of ben je juist te flexibel of te star? Als je wilt weten hoe je omgaat met veranderingen wijzig dan een keer de route die je loopt en ontdek wat een nieuwe weg met je doet.

Opstaan doe je voor jezelf

Hoe vaak heb jij de woorden gehoord: 'Ik doe dit voor mijn kinderen' of 'Ik doe dit voor jou'? Of wellicht heb je ze zelf wel eens gebruikt. Wist je dat die woorden niet alleen je eigen kracht ondermijnen, maar ook de ander bij wie je deze last legt daardoor behoorlijk wordt verzwaard? De vraag is dan ook zijn deze woorden een gevolg van een daad uit liefde of van een excuus om niet naar jezelf te hoeven kijken, geen verantwoordelijkheid en leiding te hoeven nemen en vooral niets aan je situatie te hoeven doen, zodat je ook alle mogelijke gevolgen en neveneffecten niet onder ogen hoeft te zien?

De kracht van woorden

Vraag jij je ook wel eens af waarom al het afstemwerk en je affirmaties toch niet het gewenste effect hebben? Ben je bewust van de kracht van woorden en wil je ze zo effectief mogelijk gebruiken, maar haak je toch elke keer weer af in het praktisch inzetten van al die methoden over effectief en krachtig communiceren? Dan loop je waarschijnlijk tegen hetzelfde aan als zoveel anderen. Want dagelijks affirmeren en afstemmen heeft pas effect als je de woorden ook daadwerkelijk aankomen. Als er ruimte is in je bewustzijn om ze te integreren in jezelf. En dat is niet altijd even makkelijk.